رمضان ماه دوستی عبد و معبود
دوباره نسیم روح بخش رمضان جانهای تشنه مسلمانان را می نوازد.
در طلیعه فصل برگ ریزان شمیم رمضان نوید ریزش گناهان و پیرایش جان ازمعاصی ورذایل را به ارمغان می آورد.
رمضان یعنی سوزاندن ؛ سوزاندن گناهان وخلاصی از صفات رذیله ای که همچون پالهنگی گران بر دست و پای روح سنگینی می کند.
بار دیگر خداوند مهربان و بنده نوازبارعام داده و همه بندگان را بر خوان پرلطف و احسان خویش مهمان کرده و مجالی دیگر برای تولدی دوباره برای انسانها فراهم آورده است.
در این ایام نورانی کافی است اندک طلبی در دل موج زند تا طوفان محبت الهی چنان دل را در رباید که سرمست از باده وصل تمام وجودت تندیس مهرورزی به مخلوقات شود.
سزاست که در این ماه خودسازی منیت ها را کنار گذاشته قدری نفس سرکش خود را به بند ایمان در کشیم و لجام تقوی بر او زنیم و با احسان به خلق خدا قرب ورضایت خالق را فرا چنگ آوریم.
تا خود را می بینیم کجامی توان خدا را دید؟ آنگاه که خود را هیچ انگاشتی و او را همه چیز دانستی خود را در جوار او خواهی یافت و از بزرگی و جلال و جبروت او تو نیز احساس بزرگی خواهی کرد.
چه خوش گفت استاد سخن شیخ اجل سعدی علیه الرحمه:
بلندی از آن یافت کو پست شد در نیستی کوفت تا هست شد.
ضمن عرض تبریک فرا رسیدن ماه ضیافت الهی قبولی طاعات و عبادات همه مسلمانان و عزیزان را از درگاه حضرت حق آرزومندم.